Przekraczanie cywilizacji

Przekraczanie cywilizacji

Prawdziwy odpoczynek stał się zapomnianą sztuką dzisiejszych czasów.

Może jest zarezerwowany dla wtajemniczonych?

Uciekamy sami przed sobą z pustą teczką, która zawiera nasze cele, skompresowany multitasking i przyklejone zdanie powtarzane jak mantra:

nie-mam-czasu-nie mam czasu-nie-mam-czasu.

NIE  MAM CZASU!

Wyhodowaliśmy w sobie wewnętrznego poganiacza, okrutnego ekonoma niedającego nam prawa do wytchnienia.

Kiedy próbujemy odpocząć, wpędzamy siebie samych w poczucie winy.

Ekonom krzyczy w środku nas.

Powstań!

Pędź na skręcenie karku!

Twoje cele!

Twoje projekty!

Twoja praca, praca, praca!

Czas.

Mówimy o nim, że pieniądz.

Właściwie nie wiemy co z nim zrobić, choć uporczywie twierdzimy, że go nie mamy.

On jest.

Przerabiany maniakalnie na rzeczy przestrzeni.

Natomiast jak pisze Heschel:

Rzeczy są brzegiem - podróż odbywa się w czasie.

Wszystkich nas zaślepia blask przestrzeni, wspaniałość rzeczy przestrzeni.

Czas jest dla nas złośliwym, zdradliwym potworem z paszczą jak piec - spopielającym każdą chwilę naszego życia.

Próbujemy go stłamsić, zagłuszyć.

Nic z tego.

Budzi grozę.

Gdzieś po drodze sprzeniewierzyliśmy własne życie i może dlatego czujemy się przez niego pokonani?

Zapomnieliśmy, że człowiek nie jest pociągowym zwierzęciem i czynienie ziemi sobie i tylko sobie podanej, nie jest jedynym celem naszego życia.

Przeznaczeniem pomników z kamienia jest zniknąć, dni ducha nigdy nie przemijają.

Niewielka książeczka należy do tych, przy czytaniu której zachwycamy się każdym zdaniem (świetne tłumaczenie!).

Lektura jest rozkoszą.

Szabat Abrahama Joshua Heschela jest poetyckim rozważaniem o doświadczeniach rabina o świętym dniu Szabatu, siódmym dniu odpoczynku.

Nie o tym, co wolno, a czego nie wolno robić w Szabat, ale przypomnieniem, że Szabat jest przede wszystkim radością, świętością i odpoczynkiem. Czasem świętym i uświęconym przez samego Boga.

Z perspektywy współczesnego człowieka święty czas dany przez Boga jest po nic,  jest marnowaniem czasu.

Z punktu widzenia człowieka efektywnego powinniśmy zapełniać aktywnością każdą minutę, by zostawić ślad w przestrzeni.

Szabat  natomiast jest przypomnieniem tego, że naszego świata nie zbudowaliśmy sami.

Został nam dany, tak jak my sami również jesteśmy darem dla samych siebie.

Szabat nigdy nie zostanie podbity przez człowieka, ponieważ należy do samego Boga.

My sami nie jesteśmy trybikami cywilizacji.

Jesteśmy dziećmi samego Boga.

W królestwie ducha nie ma różnicy pomiędzy sekundą i wiekiem, między godziną i epoką.

Przestrzeń jest dostępna naszej woli; możemy kształtować i zmieniać rzeczy przestrzeni, jak nam się podoba.

Czas jest jednak poza naszym zasięgiem, poza naszą władzą. Jest zarazem blisko i daleko, tkwi w każdym doświadczeniu i przekracza każde doświadczenie.

Należy tylko i wyłącznie do Boga.

Henryka Janik

Zdjęcie czołowe:

Joanna Kluch, obrazek z Czech, Praga

Pixabay

Marta Niemczykowska, mural w Łodzi

Henryka Janik

Logo Pamietamy o Ogrodach



Patronaty honorowe:





herb

swietokrzyskie

Marszalek


patronat_marszalka


Misto Zwolen

Starostwo Powiatowe Zwoleń

Starosta Andrzej Skorek

Misto Zwolen

Burmistrz Zwolenia

Arkadiusz Sulima

Misto Zwolen

Wójt Janowca

Jan Gędek


Prezydent MIasta Lodzi




Patronaty Medialne








Przyjaciele i Partnerzy


Gmina Policzna

Wójt Gminy

Tomasz Adamiec

„atelier of art” e.V.  Matthias Jurke, Potsdamer Allee 10, 14552 Michendorf OT Wildenbruch, Germany
Stowarzyszenie Tłumaczy Literatury
Szkoła Podstawowa im. Jana Kochanowskiego w Czarnolesie
Szkoola
Lesny
Muzeum w Zwoleniu
Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie Oddział Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu
Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym
PTTK
Ceramika Artystyczna Boleslawiec
Bank Spółdzielczy w Zwoleniu
janowca
Nadleśnictwa Kozienice


Dom kultury w Janowcu

Czarna
timbercraft
castorama


Wsparcie finansowe:

Konto Bankowe: PKO Bank Polski SA 45 1020 3408 0000 4402 0396 8906